กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

พระสมเด็จเก่ามาก มวรสารดี มีรักเก่าด้วยครับ พระหักเก่า เจ้าของติดการเอาไว้ พระลงรักเก่าแบบตะกรุดเลยครับ แท้เก๊ไม่รู้แต่ดูแล้วอายุไม่น่าจะต่ำกว่า 50 ปี เอาไปเช็คจากเซียนสายตรง ได้ข้อมูลว่าเป็นสมเด็จยายขำ ผมจึงค้นหาข้อมูลได้ดังนี้ครับ
ผมขออนุญาตเล่าความตามที่ผมได้ศึกษา และค้นคว้า มาให้อ่านเพื่อผู้ที่สนใจทุกท่านนำไปศึกษาและวิเคราะห์ดูนะครับ อย่าเพิ่งปักใจเชื่อเสียทีเดียว
ยายขำเดิมทีนั้นเป็นนางข้าหลวงอยู่ในวังหลัง และมีหน้าที่นำภัตราหารถวายแด่ท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ ที่วัดระฆังเป็นประจำทุกวัน เมื่อถวายแล้วระหว่างนั่งรอนำสำรับกลับก็ช่วยบรรดาพระ เณร และลูกศิษย์ของท่านโขลกมวลสารต่างๆ ตลอดจนการพิมพ์เป็นองค์พระ ดีบ้างเสียบ้างอยู่เป็นนิจ กล่าวกันว่านางปฏิบัติเช่นนี้จนกระทั่ง ท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ ท่านสิ้นชีพิตักษัย (ปี พ.ศ. 2415) และ การที่ยายขำปฏิบัติเช่นนี้อยู่นานจึงรอบรู้ส่วนผสมทุกอย่างตลอดวิธีทำพระสมเด็จ ประกอบกับยายขำมีความสนใจในพระพิมพ์ของท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ จึงได้ขอแม่พิมพ์จากวัดระฆังประมาณ 3-4 พิมพ์ อีกทั้งมวลสารบนหิ้งบูชาบางส่วน
เมื่อท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ ท่านสิ้นใหม่ๆ พระสมเด็จที่ท่านได้สร้างไว้ยังไม่ค่อยมีผู้ใดสนใจ มากนัก “ กล่าวกันว่า ภายหลังเจ้าคุณสมเด็จฯ สิ้นชีพิตักษัย พระสมเด็จที่ใส่บาตร สัต และกระบุง ตั้งไว้ที่หอสวดมนต์นั้น ได้ขนย้ายเอาไปไว้ที่ในพระวิหารวัดระฆัง (ว่าเอาไว้ที่บนเพดานวิหารก็มี) โดยมิได้มีการพิทักษ์รักษากันอย่างไร เป็นต้นว่าประตูวิหารก็ไม่ได้ใส่กุญแจ “ จนกระทั่งก่อนจะมีอหิวาตกโรคระบาดใหญ่ วันหนึ่งมีคนชาวอ่างทอง ป่วยเป็นอหิวาตกโรค จะตายมิตายแหล่ ท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ ไปเข้าฝัน บอกว่ายังไม่ถึงที่ตาย ให้รีบไปวัดระฆังไปเอาพระสมเด็จที่เก็บไว้ในวิหารน้อยเอามาอธิษฐานทำน้ำมนต์กินก็จะหาย ญาติๆจึงรีบพายเรือไปวัดระฆัง ได้พระสมเด็จที่วิหารน้อยไปทำน้ำมนต์ให้คนป่วยกินจนหายป่วย ใน ปี พ.ศ. 2416 เกิดอหิวาตกโรคระบาด(โรคห่า) มีคนตายเป็นอันมาก จากกรุงเทพฯ ไปจนถึงอยุธยา-ไชยนาท อุทัย ประชาชนมุ่งหน้าสู่วัดระฆัง เพื่อขอพระสมเด็จไปทำน้ำมนต์ให้คนป่วยกิน พระสมเด็จที่มีอยู่เริ่มหมดลง มีหลายคนเก็บไว้จำนวนมากอยู่ และได้นำมาขายในราคาองค์ละ 3 – 5 ตำลึง ก็มีคนหาซื้ออยู่มาก ยายขำทราบดังนั้นจึงนำแม่พิมพ์และผงวิเศษของท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ ทำพระสมเด็จขึ้นมาขาย เล่ากันว่ายายขำร่ำรวย กลายเป็นเศรษฐีคนหนึ่งในวังหลัง เมื่อยายขำเสียชีวิต พระที่ยายขำทำเหลืออีกหลายร้อยองค์ ลูกหลานสร้างเจดีย์องค์เล็กตั้งริมฝั่งกำแพงติดแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อบรรจุอัฐิของยาย แล้วนำพระที่ยายสร้างบรรจุไว้ เวลาผ่านไปเกือบร้อยปี ประมาณ ปี พ.ศ. 2475 น้ำเซาะตลิ่งจนเจดีย์เอียง จึงพบพระในเจดีย์มากมาย คนจึงแตกตื่นพระกรุยายขำ เนื่องเพราะพระสมเด็จนี้ พิมพ์ใช่ เนื้อใช่ ความเก่าได้ และผู้คนได้หาเช่าซื้อกันในราคา 100 – 130 บาท ในสมัยนั้น ปัจจุบันบางท่านเรียกว่าพระสองคลองก็มี

อ้างอิง จากข้อเขียนของอาจารย์ ตรียัมปวาย จากคำบอกเล่าของ คุณหลวงศรี สารบาญ และพระยารัถยานุรักษ์ เจ้ากรมสุขาภิบาล
จากข้อเขียนของอาจารย์ ประถม อาจสาคร ในวิเคราะห์พระพิมพ์สมเด็จ
จากประสบการณ์ของอาจารย์ จิ้ม กันภัย วัดดงมูลเหล็ก กรุงเทพฯ (ปัจจุบันอายุ 84 ปี 64 พรรษา) ฟังเรื่องเล่าจากคุณปู่ดำ กันภัย (เกิด พ.ศ. 2414 ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2500 ปี อายุ 86 ปี) บ้านช่างหล่อ บางกอกน้อย กรุงเทพฯ

*** จากข้อเขียนของอาจารย์ ประถม อาจสาคร ในวิเคราะห์พระพิมพ์สมเด็จ... และจากประสบการณ์ของอาจารย์ จิ้ม กันภัย วัดดงมูลเหล็ก กรุงเทพฯ ฟังเรื่องเล่าจากคุณปู่ดำ กันภัย มีข้อมูลที่คล้ายคลึงกันหลายประการ เป็นต้นว่า การทำพระของยายขำนั้นพิมพ์ใช่ เนื้อใช่ แต่พระไม่แห้ง และต่อมาเมื่อถูกต่อว่าจากผู้ใหญ่หลายๆท่านได้มีการนำพระที่ทำได้ให้พระผู้ใหญ่ในหลายวัดในฝั่งธนบุรี ปลุกเสกให้โดยทำพิธีในพระอุโบสถ์หลังจากทำวัดเช้า โดยเฉพาะพระอาจารย์ทับ แห่งวัดสุวรรณาราม เป็นต้น และกล่าวกันว่าเป็นพระที่มี อิทธิคุณ ทางด้านอยู่ยงคงกระพัน (มหาอุด) ***