(D)
หลวงปู่หิน ถาวโร ชมทางศรัทธาระยอง
คอลัมน์ อริยะโลกที่6
สุวิมล เรืองทับ
"ถ้ามีวัตถุมงคลของหลวงปู่หินอยู่กับตัวแล้ว ก็ไม่ต้องไปแสวงหาสิ่งใดอีก"
คำกล่าวของศิษยานุศิษย์รุ่นแล้วรุ่นเล่าของหลวงปู่หิน หรือพระครูวิจารณ์ธรรมกิติ
พระเกจิชื่อดังแห่งเมืองระยองและภาคตะวันออก
ถึงแม้ว่า หลวงปู่หิน ได้ละสังขารจากไปอย่างสงบ มานานกว่า 40 ปีแล้ว
แต่ความเลื่อมใสศรัทธาจากชาวเมืองระยอง ยังคงมิรู้เสื่อมคลาย
และยังคงยึดถือในหลักคำสอนที่หลวงปู่หิน ได้พร่ำสอนญาติโยมว่า "อย่าตั้งตนไว้บนความประมาท"
อัตโนประวัติ พระครูวิจารณ์ธรรมกิติ หรือ หลวงปู่หิน มีนามเดิมว่า หิน หอมหวาน เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 3
ธันวาคม 2424 ตรงกับขึ้น 12 ค่ำ เดือน 1 ที่ ต.ทับมา อ.เมือง จ.ระยอง โยมบิดา-มารดา ชื่อ นายปล่อง
และนางทบ หอมหวาน มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 5 คน หลวงปู่หินเป็นบุตรคนที่ 3
ในช่วงเยาว์วัย ด.ช.หิน อายุ 12-13 ปี ได้ไปอยู่ศึกษาเล่าเรียนหนังสือกับพระภิกษุที่วัดทับ
พออ่านเขียนได้เล็กน้อย ก่อนย้ายกลับมาอยู่กับครอบครัว ช่วยเหลือบิดามารดา ประกอบอาชีพทำนา
ครั้นอายุครบ 18 ปี นายหินได้เข้ารับราชการทหาร อยู่ประจำการในกรมกองนานถึง 5 ปี พออายุ 22 ปี
นายหินได้ออกจากราชการทหาร กลับมาอยู่กับครอบครัว ช่วยเหลือบิดามารดาประกอบอาชีพเช่นเดิม
เมื่ออายุได้ 24 ปี นายหิน ได้เข้าพิธีอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ พัทธสีมาวัดจันทอุดม
(วัดเก๋งที่ตั้งโรงพยาบาลระยองในปัจจุบัน) โดยมีพระครูสงฆ์ วัดจันทอุดม เป็นพระอุปัชฌาย์, พระปลัดแอ่ว
วัดป่าประดู่ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการเชิง วัดหนองสนม เป็นพระอนุสาวนาจารย์ เมื่อวันที่ 3
กรกฎาคม 2477 ได้รับฉายาว่า "ถาวโร"
พระหินได้อยู่จำพรรษาเล่าเรียนอักขระสมัยกับอาจารย์ที่วัดหนองสนมเรื่อยมาจนถึง พ.ศ.2454 พรรษาที่ 8
ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองสนมและเป็นพระกรรมวาจาสวดนาค
พ.ศ.2466 ได้เป็นพระวินัยธรรม ฐานานุกรมในตำแหน่งของพระครูสมุทรสมานคุณ เจ้าคณะจังหวัดระยอง พ.ศ. 2468
ได้เป็นเจ้าคณะตำบลเนินพระ พ.ศ.2470 ท่านได้ขอลาออกจากตำแหน่งเจ้าคณะตำบลเนินพระ
พ.ศ.2481 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตร ในราชทินนาม
"พระครูวิจารณ์ธรรมกิติ" พ.ศ.2487 เป็นพระอุปัชฌาย์ พ.ศ.2489
ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลทับ
หลวงปู่หิน เป็นพระสงฆ์อีกรูปหนึ่งที่มีเถระประวัติอันควรค่าแก่การศึกษา สำหรับชนรุ่นหลังเป็นอย่างยิ่ง
ตลอดชีวิตของการครองสมณเพศของท่าน ล้วนแต่มั่นคงอยู่ในศีลในธรรม
หลวงปู่หิน เป็นพระผู้ทรงธุดงคคุณ ชอบจาริกไปอยู่ตามขุนเขาป่าดงดิบเขตประเทศพม่า
โดยไม่เกรงกลัวต่อภัยอันตรายใดๆ จนมีกิตติศัพท์เลื่องลือ เป็นที่ยอมรับในทางเมตตา คงกระพันชาตรี
และคาถาอาคมขลัง
นอกจากนี้ หลวงปู่หิน ยังแตกฉานในภาษาบาลี ขอม จนได้รับการยกย่องจากฝ่ายบ้านเมืองในสมัยนั้น
โดยแต่งตั้งให้ท่านเป็นกรรมการศึกษาอำเภอ วางแผนจัดการศึกษาและสร้างโรงเรียนไว้หลายแห่ง ทำให้วัดหนองสนม
เต็มไปด้วยชาวพุทธที่เลื่อมใสศรัทธาในหลวงปู่หิน
จนกระทั่ง วัดหนองสนม เจริญรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2505 หลวงปู่หิน ได้ละสังขารไปอย่างสงบ ณ กุฏิเจ้าอาวาสวัดหนองสนม
อันเป็นกุฏิที่ท่านสร้างและอยู่จำพรรษา จนถึงวาระสุดท้าย สิริอายุ 80 พรรษา 56 มีสัทธิวิหาริก
(ลูกศิษย์ที่ท่านบวช) รวมทั้งสิ้น 1,538 รูป
สำหรับวัตถุมงคล ของ หลวงปู่หิน นั้นท่านสร้างหลายแบบด้วยกัน ทั้ง รูปหล่อ มี ๒ รุ่น เหรียญมี ๓ รุ่น ผ้ายันต์ขาวแดง อันโด่งดัง และ ผ้ายันต์พัดโบก ทางด้านค้าขาย ท่านก็มี แต่วัตถุมงคลของท่าน นั้นทำน้อยมาก และ ปัจจุบัน หาพบเจอได้ยากยิ่ง |