กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

หลวงปู่คำคะนิง จุลมณี ก่อนจะบวชเป็นพระภิกษุ
ท่านได้เคยเป็นฤาษีชีไพรมาก่อนถึง15ปี วันหนึ่งคณะของหลวงพ่อปาน วัดบางนมโค ท่านได้ออกจารึกธุดงค์ในป่า ได้นำศิษย์เอก4รูปติดตามมด้วย
มีหลวงพ่อฤาษีลิงดำ หลวงพ่อฤาษีลิงขาว หลวงพ่อฤาษีลิงเล็ก และพระเขียน ขณะที่เดินธุดงค์ผ่านไปที่ถ้ำแห่งหนึ่งและได้พบกับฤาษีประขาวคำคะนิง ขณะนั้นท่านปล่อยผมยาวรุงรังมาถึงเอวหนวดเครายาวรุ่ยร่าย นุ่งห่มด้วยผ้าไม่รู้สีอะไรปุปะ
กระดำกระด่าง
หลวงพ่อปานจึงเปรยขึ้นว่า" นี่พระหรือคน "
ฤาษีคำคะนิง" ไอ้พระมันอยู่ที่ไหน? เฮ้ย!พระมัน
อยู่ที่ไหนว่ะ? (พูดด้วยน้ำเสียงขุ่นเหมือนไม่พอใจ)
หลวงพ่อปาน " อ้าวก็เห็นผมยาว ผ้าก็อีหรุปุปะสี
เหลืองก็ไม่มีแล้วใครจะรู้ว่าเป็นคนหรือพระล่ะ"
ฤาษีคำคะนิง" พระมันอยู่ที่ผมหรือว่ะ"
หลวงพ่อปาน " ไม่ใช่"
ฤาษีคำคะนิง"แล้วพระมันอยู่ที่ไหนเล่า"
หลวงพ่อปาน"พระอยู่ที่ใจใสสะอาด"
ฤาษีคำคะนิง"ถ้าอย่างนั้นเสือกมาถามทำไมว่าเป้น
พระหรือคน"
หลวงพ่อปาน"เห็นผมเผ้ารุงรังใครจะไปรู้เล่า"
ฤาษีคำคะนิง"ก็ในเมื่อพระไม่ได้อยู่ที่ผมไม่ได้อยู่
ที่ผ้าแล้วเสือกถามทำไม ทำไมไม่ดูที่ใจคน ไอ้
พระบ้านพระเมืองกินข้าวชาวบ้านแบบนี้อวดดีมัน
ต้องเห็นดีกันล่ะ"
พูดจบฤาษีคำคะนิงก้หยิบหวายยาวประมาณหนึ่งวาโยนผลุบไปตรงหน้ากลายสภาพเป็นงูใหญ่ยาว
หลายวาดูน่ากลัวแล้วเลื้อยปาดๆไปหาหลวงพ่อปานพระลูกศิษย์ทั้ง4รูปเห็นดังนั้นก็ขยับไปอยู่หลังหลวงพ่อปาน หลวงพ่อปานไม่ได้แสดงอาการแปลกใจหรือตื่นกลัว ท่านก้มลงหยิบใบไม้แห้งขึ้นมาใบหนึ่งแล้วโยนไปข้างหน้า ใบไม้นั้นได้กลายเป็นนกขนาดใหญ่คล้ายเหยี่ยวหรือนกอืนทรีย์ แล้วโผเข้าต่อสู้กันกอดรัดฟัดเหวี่ยงสู้กันอยู่เหนือยอดไผ่ ต่อสู้กันไม่มีฝ่ายใดแพ้ชนะ สู้กันจนตกกระทบพื้น งูกลายเป็นช้างส่วนนกกลายเป็นเสือ ทั้งช้างและเสือต่อสู้กันจนลั่นสนั่นป่าแผดก้องจนสท้านไปทั้งป่า
นี่่ไม่ใช่ภาพมายา แต่เกิดจากฤทธิ์อภิญญา ลอง
ฤทธิ์กันหลายครั้งหลายคราไม่มีใครได้เปรียบเสีย
เปรียบแทนที่ทั้งสองฝ่ายจะโกรธเกรี้ยว กลับทรุด
ตัวลงนั่งหัวเราะด้วยความขบขัน คณะศิษย์ของ
หลวงพ่อปานพากันประหลาดใจ และหลวงพ่อปานจึงอธิบายให้ลูกศิษย์ฟังว่า"เขาและฉันเป็น
เพื่อนกัน"
เหรียญที่นำมาโชว์นี้เป็นเหรียญรุ่นแรกครับ