(D)
ผ้าขาวม้าท่านจะแจกทุกปี ในงานต้มยา นอกจากนี้ท่านจะแจกทุกโอกาสที่ท่านสามารถแจกได้ แต่สำหรับงานต้มยานั้นจะแจกจนเป็นประเพณีเลย ช่วงแรกๆๆท่านก็ เอาเงินที่คนบริจาคทำบุญให้ลูกศิษย์ไปหาซื้อผ้าขาวม้าในตลาดช่องแค ต่อมาลูกศิษย์ลูกหาก็จะซื้อมาเองจำนวนมากแล้วถวายให้ท่าน ท่านก็อธิษฐานจิตแล้วแจก ดังนั้นผ้าขาวม้าของท่านจริง ยุคแรกๆ สมัยที่วัดไม่มีตรายางก็ไม่มีอะไรเลย ถึงยุคเรา จึงไม่สามารถพิสูจน์ได้ ว่าแตกต่างจากผ้าขาวม้าทั่วไป อย่างไร เพราะผ้าขาวม้าก็คือ ผ้าขาวม้า ต่อมาเมื่อมีตรายาง จึงมีบางท่านเอาตรายางวัด ทั้งตราวัด และตรายันต์ ห้า ใหญ่ หรือหลังๆก็มีตรายางยันต์ห้าเล็ก ก็เอามีตีตราไว้ให้มีที่มาที่ไป
ผ้าขาวม้าที่ศิษย์นำมาถวายก็มีที่ระบุชัดเช่นในกรณีของ วันเสาร์๕ พ.ศ. ๒๕๑๖ พันตำรวจเอก อภัย วรดิถี ประธานกรรมการชุดพัฒนาวัดช่องแคในสมัยนั้น ได้ซื้อผ้าขาวม้ามาถวายหลวงพ่อจำนวน ๑๐๐ ผืน นำมาตีตราวัด และตรายางยันต์ห้าต่างๆๆของวัดด้วยหมึกสีดำ เมื่อท่านปลุกเสกแล้วก็นำมาแจกทานจนหมด ในปีต่อมา คุณกำชัยพ่อค้าในตลาดสำเพ็ง และคุณหมอสมสุข คงอุไรกับคุณนิวัตร ซื้อถวายเพิ่มรวม ๑๘๐ ผืนนำมาตีตราวัดและตรายางยันต์ของวัดด้วยหมึกสีม่วงปนดำ ซึ่งท่านก็นำมาปลุกเสกและแจกเป็นทานจนเกลี้ยงเหมือนเดิม การเล่นหารุ่นนี้ต้องระวัง เพราะในยุดสมัยอาจารย์แบ๊ง ก็ได้มีผ้าขาวม้าแจกและสกรีนรูปหลวงพ่อนั่งในระฆังรูปใหญ่ขนาดใหญ่ด้วยหมึกสีดำ
หลังจากที่ท่านมรณภาพผ้าขาวม้าเหล่านี้มีการซื้อขายกันในราคาที่ใช้ได้ หากแต่ความยากในการหานั้นน่าหนักใจกว่า เพราะใครที่มีเก็บไว้ก็ซุกกันอย่างมิดชิด มีออกมาให้เห็นน้อยครั้งนัก ด้วยเหตุที่เคยมีผู้เอาไปลองยิง ปรากฏเป็นมหาอุด ปืนยิงไม่ออก | 
[จ. 29 ก.ย. 2551 - 13:22 น.]